Zespół naukowców z Uppsala University w Szwecji, kierowany przez profesor M. Stromme oraz profesora L. Nyholm'a opracował prototypową baterię, której grubość jest niewiele większa od kartki. Można nią zasilać urządzenia elektroniczne, w których z różnych przyczyn technicznych nie można zastosować standardowych ogniw. Co jest potrzebne? Trochę słonej wody, która pełni rolę elektrolitu, celulozowe włókna pozyskane z alg Cladophora sp., fragmenty bibuły działajace jako separater oraz polimer przewodzący prąd, w tym przypadku polipirol (PPy).
Bateria jest przyjazna dla środowiska naturalnego i pozwala na wielokrotne ładowanie i rozładowywanie z minimalnym skróceniem żywotności ogniwa - po 100 cyklach zaobserwowano tylko 6% spadek pojemności baterii. Ponadto jest niezwykle cienka i elastyczna. Na razie wadą jest niewielka pojemność - ok. 50 mAh/g - ale naukowcy już pracują nad jej zwiększeniem.