Pierwsze drzewo miało smukły, nagi pień i mogło osiągać ponad dziesięć metrów wysokości. Nie miało liści, tylko wiecheć gałęzi na czubku - pisze Rzeczpospolita. W tych czasach, czyli u schyłku środkowego dewonu, na lądach Ziemi nie żyły jeszcze żadne kręgowce. - Nic nie latało w powietrzu, nie było jeszcze płazów, gadów ani tym bardziej ssaków - opisuje ówczesne środowisko jeden z autorów odkrycia dr Ed Landing z amerykańskiego Uniwersytetu w Binghamton O tym, że lasy istniały w środkowym dewonie, wiemy od bardzo dawna. W roku 1870 robotnicy wydobywający kamienie do budowy drogi w Gilboa w stanie Nowy Jork w USA natrafili na przedziwne twory: coś niby wielkie stemple o średnicy około metra. Naukowcy rozpoznali w tym znalezisku pozostałości prastarego lasu. Jego wiek szacowany jest na 385 milionów lat. Naukowcy z Muzeum Stanu Nowy Jork znaleźli w okolicy Gilboa dwie wielkie skamieliny. Jedna z nich to pień drzewa. Druga to jego korona. Pień ma długość około ośmiu metrów, jak jednak wynika z wyliczeń naukowców, drzewa w najstarszym lesie mogły być także roślejsze, kilkunastometrowe. Korona składa się z gałęzi zakończonych trójwymiarowymi strukturami przypominającymi miotełki. Gałąź rozszczepiała się na kilka promieniście ułożonych mniejszych gałązek i te mniejsze gałązki rozszczepiały się dalej. Drzewo nie miało płaskich liści, proces fotosyntezy przebiegał właśnie w miotełkach. Wycięcie starych lasów liściastych doprowadziło do wyginięcia niektórych gatunków zwierząt i bardzo ograniczyło liczebność innych. Żubr, kiedyś rozpowszechniony w całej Europie, dziś żyje tylko w Puszczy Białowieskiej na granicy Polski i Białorusi. W Ameryce Północnej ofiarą wycięcia pierwotnych lasów liściastych padł dzięcioł wielkodzioby. Ptak ten wyginął prawie całkowicie, ponieważ nie ma już wielkich, starych lasów, w których zakładał gniazda i żerował. Niektóre gatunki skorzystały jednak na wycięciu lasów i stworzeniu otwartych przestrzeni. W Ameryce Północnej jest teraz znacznie więcej jeleni wirginijskich, niż było przed przybyciem Europejczyków. Miejsce wyciętych lasów zajmują dziś polany i zarośla krzewów, gdzieniegdzie odrósł gęsty las. Takie zróżnicowane środowiska bardzo sprzyja temu gatunkowi. Pola i zarośla dostarczają jeleniom pożywienia, natomiast pobliskie lasy są dla nich schronieniem. Światowe zużycie drewna wynosi około 3, 4 miliona metrów sześciennych rocznie: 55% pochodzi z drzew liściastych, 45% z iglastych; rocznie wycina się 200 tysięcy kilometrów kwadratowych lasów liściastych i iglastych. Około połowy z tego używa się jako paliwa w przemyśle. Rocznie w Polsce wycinane jest 8 tys.hektarów czterdziestoletnich lasów tylko dla potrzeb okien i drzwi z drewna.

Autor: (WA)

Źródło: Rzeczpospolita / fot. Anna Andrzejewska

Podziel się tym artykułem:

| Więcej